Ik hoor je


Afgelopen week sprak ik een moeder met een baby van een paar maanden tijdens het Ouder&co café, waar ik die dag gastvrouw was. Het was haar eerste kindje. Het verse moederschap was voor haar een groot avontuur. Ze was van Apeldoorn naar Zutphen gereden. Ik vroeg haar waarom ze zo’n heel stuk wilde rijden om bij het café te zijn. Waren er geen mamacafees in haar woonplaats? Ja, die waren er wel. Maar ze had behoefte aan meer gelijkgestemden. Mensen voor wie natuurlijk ouderschap niet vreemd is. Ze vermoedde dat er in antroposofisch Zutphen wel wat meer alternatieve moeders rond zouden lopen :)

Ik kon haarfijn met haar meevoelen. Mijn eerste maanden als moeder kan ik me, nu ik zelf weer een baby heb, goed voor de geest halen. Je voelt je zo kwetsbaar, zo open, zo naakt. Je hersenen zijn door de vermoeidheid en hormonale toestanden een soort pap geworden, waardoor je geen intellectuele gesprekken kan/wil voeren, maar toch iets meer wil bespreken dat welke romper nu het leukst, mooist en meest betaalbaar zijn.

Na een tijdje geluisterd en meegevoeld te hebben met deze moeder, ervoer ik dat het eigenlijk niet eens zo zeer om de inhoud van een gesprek gaat. Het gaat er om dat je je verhaal kan vertellen en dat er aandachtig naar je geluisterd wordt, waardoor je je gehoord voelt. Voor veel mensen - moeders - is het een uitdaging om te luisteren naar een ander zonder eigen agenda te hebben. Daarmee bedoel ik, dat als moeder A vertelt over haar afgelopen nacht, de gedachten van moeder B al snel bij haar eigen nacht zijn. En in plaats van moeder A echt te horen, compassie te hebben en mee te voelen met háár, zegt moeder B als moeder A is uitgepraat:

“Oh mijn baby was vannacht wel vier keer wakker.”

in plaats van:

“Ik hoor je. Het valt niet mee hè, zo’n kleintje. Hij heeft gelukkig jou als moeder!”

Aandachtig luisteren is iets wat je kan oefenen. Altijd en overal. Vooral met je kinderen, want die hebben feilloos door wanneer je in gedachten al het avondeten aan het voorbereiden bent, wanneer ze je iets aan het vertellen zijn. Of tijdens je zwangerschap, wanneer je baby schopt (communicatie!), stop dan even met wat je aan het doen bent en ga met je aandacht naar je buik. Of bij een van de retraites die ik organiseer. Waar vrouwen samenkomen zal gepraat worden en hoe fijn is het om ook daadwerkelijk gehoord te worden.


Foto van Jody van den Berg, gemaakt tijdens de mama & kind retraite afgelopen zomer.

mamakind07jpg